บทที่ 1075 เสียงหัวเราะแห่งมาร

เพียงไม่กี่วินาที ดอกคร่ำครวญที่เมื่อครู่ยังดูน่าสะพรึงกลัว ก็กลายเป็นดอกไม้แห้งเหี่ยวไร้พิษสงไปในพริบตา

แต่รากของมันยังฝังอยู่ในดิน ไม่รู้ว่ายังมีดอกอื่นๆ อยู่อีกหรือไม่

"ฮ่าๆ! เห็นไหมร่มน้อย ไม่ต้องออกแรงเลยสักนิด!"

ลู่เฟยขยิบตาให้ร่มสีดำ

อานุภาพของเสียงหัวเราะช่างรุนแรงถึงเพียงนี้