บทที่ 1126 ผีเซ่อชิง

เสิ่นโม่เยียนจ้องมองโครงกระดูกที่แขวนอยู่บนต้นไม้ ทั่วทั้งร่างสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

"เยียนเอ๋อร์ เยียนเอ๋อร์ลูกเป็นอะไรไป?"

ซ่งหมิ่นที่คอยคุ้มครองอยู่ด้านข้างสังเกตเห็นความผิดปกติของเธอทันที จึงรีบนั่งยองๆ ลงถามด้วยความร้อนใจ

เสิ่นโม่เยียนราวกับไม่ได้ยินเสียงของเธอ เอาแต่จ้องมองโครงกระดูกร่างนั้นเขม็ง ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ สีหน้าน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง

"เยียนเอ๋อร์ อย่าทำให้ฉันกลัวสิ! เถ้าแก่ลู่ เยียนเอ๋อร์เป็นอะไรไป?"