บทที่ 1130 บันไดผี

เชือกแขวนคอที่เปื้อนคราบเลือดห้อยต่องแต่งอยู่ตรงหน้าจิงเจี้ยน แต่เขากลับเดินเหม่อลอยไปข้างหน้าราวกับมองไม่เห็นมันเลย

หากเดินไปข้างหน้าอีกแค่สองก้าว ลำคอของเขาก็จะสอดเข้าไปในเชือกแขวนคอพอดี

"พี่จิง! เดี๋ยวก่อน!"

ลู่เฟยตะโกนเสียงต่ำ รีบพุ่งเข้าไปคว้าตัวจิงเจี้ยนเอาไว้

แต่นึกไม่ถึงเลยว่า ร่างกายของจิงเจี้ยนกลับอ่อนปวกเปียกลงกะทันหันราวกับคนไร้กระดูก และกลายสภาพเป็นเชือกสีดำสนิทเลื้อยพันเข้าหาลำคอของลู่เฟยอย่างรวดเร็ว