บทที่ 1140 หลงตัวเอง

"คุณป้า ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? พวกเราฟังจากเพื่อนบ้านในตรอกบอกว่า จื้อเผิงตอนเด็กๆ รู้ความมากนี่นา" ลู่เฟยถามด้วยความไม่เข้าใจ

ความสงสัยของเขาก็คือความสงสัยของทุกคนเช่นกัน ทุกคนต่างมองหญิงชราด้วยความประหลาดใจ ตกลงว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ถึงทำให้หญิงชราต้องการตัดขาดความสัมพันธ์กับลูกชายแท้ๆ เพียงคนเดียวของตัวเอง หรือว่าจะเป็นจริงอย่างที่เพื่อนบ้านบอก แม้แต่ตอนที่หญิงชราล้มป่วยเข้าโรงพยาบาล หร่วนจื้อเผิงก็ยังไม่ไปเยี่ยมเยียน แต่สองแม่ลูกที่พึ่งพาอาศัยกันมาตลอดกลับต้องมาแตกหักกันถึงขั้นนี้ มันเป็นเพราะอะไรกันแน่?

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น สิบกว่าปีมานี้เขาราวกับกลายเป็นคนละคน เขาบอกว่าเขาต้องการจะโดดเด่นเหนือใคร เขาต้องการหาเงิน... แต่เมื่อไหร่ถึงจะสิ้นสุดล่ะ?" หญิงชราส่ายหน้าอย่างน่าเวทนา "หลายปีมานี้เขาหาเงินได้มากขึ้นเรื่อยๆ แต่คนก็กลายเป็นเย็นชามากขึ้นเรื่อยๆ เขาหลงระเริงหน้ามืดมัวเมาอยู่แต่กับเงินทอง...”

“ใครก็ตามที่ตักเตือนให้เขาเพลาๆ เรื่องหาเงินลงหน่อย เขาก็จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ทำราวกับเป็นศัตรูกัน”

“เพื่อเงินแล้ว เขาสามารถตัดขาดญาติมิตรได้... แม้แต่ภรรยาและลูกของเขาเองก็ยัง...”