บทที่ 1144 ลูกชายปัญญาอ่อนของตระกูลใหญ่

รถตู้คันหนึ่งแล่นพาลู่เฟยและพวกพ้องวิ่งผ่านถนนอันพลุกพล่านของเมืองจิงตู มุ่งหน้าตรงไปยังชานเมืองทางเหนืออย่างรวดเร็ว

"ชานเมืองทางเหนือมีคฤหาสน์ตระกูลชุยอยู่ ตามข่าวที่เพื่อนของผู้น้อยแจ้งมา เทียนจีจื่อเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลชุย" จ้าวอวี้เซิงดูข้อความแล้วเงยหน้าขึ้นมาพูดกับลู่เฟย

"พี่จ้าว คุณนี่เก่งจริงๆ เวลาแค่ช่วงบ่ายก็หาคนเจอแล้ว!" ลู่เฟยรู้สึกประหลาดใจระคนดีใจ มองจ้าวอวี้เซิงด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

"ที่ไหนกันเล่า ผู้น้อยก้าวเข้าสู่แวดวงศาสตร์เร้นลับมาได้หกเจ็ดปีแล้ว ในยุทธภพก็พอจะมีเส้นสายอยู่บ้าง การสืบหาคนเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย หากเทียบกับของอัปมงคลของร้านเซี่ยจื้อฮ่าวแล้ว นับว่าห่างชั้นกันไกลลิบ" จ้าวอวี้เซิงยิ้มอย่างถ่อมตัว

"คุณชายจ้าว คุณก็อย่าถ่อมตัวไปเลย! สหายตัวน้อยลู่ เธออาจจะยังไม่รู้ ตระกูลจ้าวของเขาก็ยิ่งใหญ่ไม่แพ้ตระกูลเสิ่นเลย เรื่องพวกนี้สำหรับเขาย่อมเป็นเรื่องเล็กน้อย หากเปลี่ยนเป็นกระดูกผุๆ อย่างฉันกับเฒ่าซวีล่ะก็ คงไม่รู้ว่าจะหาเจอชาติไหน" ต้วนอู๋ซวีหัวเราะ