บทที่ 1154 หวางผีจื่อและเงาสีดำ

"เจ้าดำ เจออะไรหรือ?" เสี่ยวเฮยวนเวียนอยู่ตรงปลายเท้าของพี่ชายชายคนนั้นพลางดมไปมาอย่างสุดกำลัง ลู่เฟยขยับเข้าไปใกล้ๆ แล้วพบว่าพื้นรองเท้าที่เต็มไปด้วยโคลนของพี่ชายคนนั้นมีของประหลาดติดอยู่

เขาให้หู่จื่อไปหาที่คีบมา แล้วคีบของสิ่งนั้นออกมา ล้างด้วยน้ำเปล่า พอได้ดูชัดๆ ปรากฏว่าเป็นกระจุกขนสัตว์ สีออกเหลืองๆ ไม่ยาวมากนัก

ทว่าลู่เฟยตรวจสอบดูอย่างละเอียด ก็พบว่าบนขนกระจุกนี้มีไอปีศาจเจือปนอยู่จางๆ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่สัตว์ธรรมดาทั่วไป!

"พวกเขาไปเจอปีศาจเข้าอย่างนั้นหรือ? การไปเก็บหญ้าจันทร์กระจ่างนี่มันอันตรายขนาดนั้นเลยหรือ ทั้งผีทั้งปีศาจ... คราวก่อนเห็นเขาสองคนมาด้วยกัน ฉันก็นึกว่าแค่เวลาที่มันงอกออกมามันพิเศษเสียอีก" ลู่เฟยขมวดคิ้ว ใช้ถุงซิปล็อกใบเล็กเก็บขนกระจุกนั้นไว้ สรุปแล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ คงต้องรอให้พี่ชายคนนี้ฟื้นขึ้นมาก่อนถึงจะรู้

ครึ่งหลังของคืนนั้น ลู่เฟยและหู่จื่อไม่มีอารมณ์จะนอน ทำได้เพียงเฝ้าดูอยู่ข้างๆ พี่ชายคนนั้น ท้องฟ้าค่อยๆ สว่างขึ้น แต่พี่ชายคนนั้นกลับไม่มีท่าทีว่าจะฟื้นขึ้นมาเสียที กระทั่งริมฝีปากยังเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำ