บทที่ 1153 รอยกรงเล็บผี

ทันทีที่น้ำชาสีใสกระจ่างถูกรินออกมา ทั่วทั้งห้องส่วนตัวก็อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสดชื่น

ยามาโมโตะ โนบุโกะ หญิงวัยกลางคนผู้แสนงดงามและเป็นผู้ใหญ่ มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า จ้องมองลู่เฟยอย่างอ่อนโยน

"ทุกคนเป็นเพื่อนของซู่ซู่ ก็คือเพื่อนของฉัน! ชาดอกเบญจมาศกานี้ฉันเลี้ยงทุกคนเอง ไม่ต้องเกรงใจนะ!"

"หอมมาก! มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นสายพันธุ์หายาก!"

หลิวฟู่กุ้ยสูดดมชาดอกเบญจมาศในถ้วยอย่างแรง เผยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม จากนั้นก็เตรียมจะยกถ้วยขึ้นมาลิ้มรส