บทที่ 1152 ชาดอกเบญจมาศแดนเกาะ

"แม่นางซู่ซู่ มีธุระอะไรกับฉันหรือ?" ลู่เฟยเดินยิ้มเข้าไปหา ความจริงเมื่อคืนเขาก็เอ่ยปากเชิญสองแม่ลูกเหมี่ยวซู่ซู่มาร่วมวงด้วยแล้วเหมือนกัน แต่พวกเธอไม่ค่อยอยากคลุกคลีกับคนหมู่มากนักจึงได้ปฏิเสธไปอย่างสุภาพ

"ท่านลุงหลิวช่วยหางานให้ฉันได้แล้ว ฉันเลยอยากจะเลี้ยงข้าวพี่ลู่เฟยกับท่านลุงหลิวสักมื้อ ไม่ทราบว่าพวกพี่พอจะมีเวลาไหม?" เหมี่ยวซู่ซู่ยกมือขึ้น ยื่นคูปองส่วนลดให้หลายใบ "เถ้าแก่เนี้ยใจดีมาก เธอบอกว่าถ้าฉันเลี้ยงข้าวเพื่อน จะให้ส่วนลดพนักงานด้วย"

"งั้นหรือ? ยินดีด้วยนะ!" ลู่เฟยรับคูปองส่วนลดมา พอมองชื่อบนนั้นก็อดชะงักไม่ได้ "ร้านอาหารแดนเกาะที่เพิ่งเปิดใหม่หรือ?" คราวก่อนหลิวฟู่กุ้ยกำลังจะชวนพวกเขาไปกินข้าวที่ร้านนี้อยู่พอดี เพียงแต่ระหว่างทางบังเอิญเจอเฒ่าเฉินที่อ้วกไพ่นกกระจอกจนตาย ทุกคนเลยขยะแขยงจนหมดอารมณ์กิน ก็เลยไม่ได้ไปกัน

"ใช่แล้ว ในร้านขาดคนดีดพิณพอดี ฉันเคยเรียนกู่เจิงที่โรงเรียน เถ้าแก่เนี้ยบอกว่าฉันเหมาะสมมาก แถมยังให้เงินเดือนดีด้วยนะ" เหมี่ยวซู่ซู่เผยรอยยิ้มงดงาม "พี่ลู่เฟยจะให้เกียรติไปได้ไหม? ฉันถามท่านลุงหลิวแล้ว ลุงบอกว่าว่างเสมอ”

“พอดีเลย ถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์แล้ว ฉันกับแม่ไม่มีเพื่อนคนอื่นในเมืองเจียงเฉิง ถือเสียว่าคืนนี้พวกเรามากินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันเถอะ"