บทที่ 119 ฆ่าปลา

เมื่อเห็นลู่เฟยมีสีหน้าหวาดกลัว หญิงหน้าดำก็แสยะยิ้มอย่างได้ใจ

"ตอนนี้เพิ่งจะมารู้จักกลัวงั้นเหรอ? สายไปแล้ว!"

เธอยกธูปเขย่าขวัญขึ้นจรดริมฝีปาก แล้วเป่าลมใส่ลู่เฟย

"ฟู่——"

กลิ่นหอมประหลาดอันเข้มข้นฟุ้งกระจาย กลิ่นนี้คล้ายคลึงกับกลิ่นบนตัวปลาไหลหน้าคนมาก เพียงแต่เข้มข้นกว่า ราวกับเป็นหัวเชื้อที่ถูกสกัดมา