บทที่ 1202 ฮวงจุ้ยสุสานแมลงปอแตะน้ำ

ลู่เฟยกวาดสายตามองดูวัดร้างที่อยู่ไม่ไกลอย่างระมัดระวัง

วัดร้างแห่งนั้นแผ่กลิ่นอายพลังหยินอันน่าขนลุก วูบวาบเลือนรางอยู่ท่ามกลางป่าทึบอันมืดมิด ราวกับภูตผีที่กำลังซ่อนตัวพร้อมเจตนาไม่เป็นมิตร

ดูช่างให้ความรู้สึกที่ไม่สมจริงเอาเสียเลย

เขาบังเกิดความระแวดระวังขึ้นในใจ

ปากกาเล่มนี้ไม่ได้มีความเคลื่อนไหวมานานมากแล้ว แม้แต่ตอนที่ตกหลุมพรางในโรงงานฟู่คังเมื่อครั้งก่อนก็ยังไม่มีปฏิกิริยาอะไร ทว่าในวันนี้กลับเร่งเร้าให้คำเตือนอย่างร้อนรนเช่นนี้