บทที่ 1203 ดินสามสีใต้ชายคา

"เสียงนั้น บรรยายให้ชัดเจนได้ยากครับ"

จิงเจี้ยนจ้องมองหลุมฝังศพที่ทรุดโทรม ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "หลังจากเสียงกรอบแกรบเหมือนหนูกัดแทะไม้ผ่านไปได้ไม่นาน ข้างล่างนั้นก็มีเสียงคล้ายกับคนกำลังครางโอยโอยออกมา แต่มันก็ไม่ค่อยเหมือนนัก มันฟังดูอู้อี้ไม่ชัดเจน"

"บางครั้งก็เหมือนเสียงน้ำไหลกะลักๆ แล้วน้ำสีดำก็ผุดพุ่งออกมาเป็นระลอกๆ กลิ่นเหม็นรอบสุสานก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น"

พูดจบเขาก็ใช้มือพัดไปมาที่จมูก

"คุณมาทีหลัง กลิ่นมันเลยจางไปเยอะแล้วครับ เมื่อสักครู่นี้กลิ่นเหม็นเน่ามันรุนแรงมาก ทั้งยังฉุนจมูกจนพวกเราเกือบจะอาเจียนกันเลยทีเดียว"