บทที่ 1215 นี่คือจิตใจที่แท้จริงของแกหรือ?

"เถ้าแก่!”

“อาเจี้ยน!"

ลู่เฟยและจิงเจี้ยนนอนแน่นิ่งไร้ลมหายใจอยู่บนพื้น หน้าอกมีรูโหว่ขนาดใหญ่จนเห็นเนื้อในสีเลือด ดูราวกับถูกสัตว์ร้ายกัดทึ้ง

หูจื่อและหลิวฟู่กุ้ยหัวใจสลาย ราวกับถูกเหวี่ยงลงไปในขุมนรกน้ำแข็งในทันที

"ไม่จริง..." หลิวฟู่กุ้ยยกมืออันสั่นเทาและเย็นเฉียบขึ้นมาขยี้ตาของตนเองอย่างบ้าคลั่ง แต่ภาพเบื้องหน้าก็ยังคงเป็นภาพที่น่าสยดสยองเช่นเดิม