บทที่ 1216 กระจกที่แตกสลาย

"เจ้าว่าอย่างไรนะ?"

รูม่านตาของพระชราหดเล็กลง รอยยิ้มที่มุมปากแข็งค้าง

"ไอ้แก่เอ๊ย ภาพมายาของแกมันสมจริงดีอยู่หรอก! แต่มันก็คือของปลอมที่ยังไงก็เป็นของปลอมวันยังค่ำ"

ลู่เฟยแค่นยิ้มอย่างเย็นชา

ในตอนที่จิงเจี้ยนและหูจื่อตายไป เขายังไม่มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์นัก แต่ในวินาทีที่ปู่ปรากฏตัวขึ้น เขาก็มั่นใจเต็มร้อย