บทที่ 1231 วิธีแก้ปัญหาที่ทำเอาอ้าปากค้าง

ทุกคนต่างกลั้นหายใจนิ่งสนิท ราวกับรูปปั้นหินที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางป่าทึบ เหลือเพียงดวงตาไม่กี่คู่ที่คอยจ้องมองกลุ่มมนุษย์ป่าที่กำลังอาบน้ำอยู่ริมสระน้ำผ่านช่องว่างระหว่างกิ่งไม้ด้วยความประหม่า

เสียงน้ำกระเซ็นสาดซัดผสมปนเปไปกับเสียงหัวเราะแหบพร่าของมนุษย์ป่า หัวใจของทุกคนเต้นรัวจนแทบหลุดออกมาจากอก สองมือต่างกอดกระบอกไม้ไผ่ที่สวมอยู่ที่แขนไว้แน่น

เฮ่อหยุนซงและต้วนเทียนขุยต่างมีเหงื่อเย็นผุดขึ้นตามไรผม ส่วนเหล่าบอดี้การ์ดนั้นแทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

ภาพร่างของชาวบ้านที่เหลือเพียงครึ่งท่อนยังคงติดตาพวกเขาไม่จางหาย