บทที่ 1247 แค่ชดใช้ยันต์สีเหลืองให้พวกเราก็พอ

"ท่านผู้อาวุโส ท่านก็เป็นถึงปรมาจารย์ยันต์ผู้ยิ่งใหญ่ เหตุใดถึงทำเรื่องต่ำต้อยเช่นนี้ได้เล่า?"

ลู่เฟยกอดอกมองลงไปในก้นบ่อ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสะใจโดยไม่ปิดบัง

"ดึกดื่นป่านนี้ สามท่านมีอารมณ์สุนทรีย์อันใด ถึงได้ลงไปชมวิวในบ่อนี้? วิวข้างล่างนั่นสวยไหมครับ?"

ก้นบ่อ

นักพรตอวิ๋นจ้วน อวี๋ซื่อเหนียง และหลี่เอ้อหนิว ทั้งสามคนอยู่ในสภาพที่ทุลักทุเลสุดขีด เบียดเสียดกันอยู่ในพื้นที่แคบๆ