บทที่ 1248 อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทน

นักพรตอวิ๋นจ้วนถูกสายฟ้าหยินทั้งสามสายฟาดฟันจนสะบักสะบอม บนหัวมีรอยไหม้เกรียม เสื้อคลุมนักพรตขาดวิ่น

เขาตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากร่างของอวี๋ซื่อเหนียงและหลี่เอ้อหนิวด้วยความทุลักทุเล รู้สึกราวกับเลือดลมภายในกายกำลังปั่นป่วน อวัยวะภายในคล้ายถูกสลับตำแหน่ง

เขาสบถจ้องมองลู่เฟยที่ยืนมองลงมาจากปากบ่อด้วยสีหน้ายียวนกวนประสาท

หากไม่ใช่เพราะพลังปราณเหลืออยู่ไม่มาก และยังถูกบ่ออาถรรพ์พิลึกพิลั่นนี่กดทับไว้ เขาจะตกอยู่ในสภาพเสียเปรียบถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

"ว่าอย่างไรครับผู้อาวุโส? คิดดูแล้วผลลัพธ์เป็นอย่างไรบ้าง?"