บทที่ 125 ตึกผีสิงในมหาวิทยาลัย

"หัวหน้าห้อง เขาว่ายังไงบ้าง? เขารู้ไหมว่าทำไมไห่เทาถึงได้วิ่งกลับไปที่ตึกผีสิงนั่นแบบปุบปับ?" ลู่เฟยรีบถามรัวๆ

เรื่องนี้มันกะทันหันและพิลึกพิลั่นเกินไปแล้ว

ในความทรงจำของลู่เฟย กัวไห่เทาเป็นคนร่าเริงแจ่มใสมาตลอด แล้วจู่ๆ จะไปกระโดดตึกได้ยังไง?

"พานหลินข่ายก็บอกว่าไม่รู้เหมือนกัน พอเรียนจบ ทุกคนก็แยกย้ายกันไป ต่างคนต่างยุ่งกับการหางานทำ เลยไม่ค่อยได้ติดต่อกันน่ะ นายอย่าเพิ่งคิดมากเลย อาจจะเป็นเพราะความกดดันในสังคมมันเยอะเกินไปก็ได้มั้ง" หวังเฟิงปลอบใจ

"แล้วเขาได้เล่าหรือเปล่า ว่าตอนที่พวกเขาไปล่าท้าผีที่ตึกนั่น มันเกิดอะไรขึ้นบ้าง?" ลู่เฟยยังไม่ยอมถอดใจ