บทที่ 1253 พลังพิษหมื่นชนิด

ต้วนเทียนขุยถือเข็มทิศเดินผ่านพงหญ้าที่รกชัฏ ก้าวย่างของเขาเต็มไปด้วยความเร่งรีบ

ลู่เฟยติดตามไปติดๆ สายตาคอยกวาดมองรอบข้างอย่างระแวดระวัง

ยิ่งพวกเขาเดินลึกเข้าสู่พื้นที่ทิศตะวันออกของหุบเขาโอสถ ต้นไม้และใบไม้โดยรอบก็ยิ่งหนาทึบขึ้นเรื่อยๆ มีพืชพรรณมากมายที่ลู่เฟยไม่เคยเห็นมาก่อน ใบส่วนใหญ่มีสีเขียวเข้มจัดจนเกือบดำ

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของพืชพรรณผสมผสานกับกลิ่นเน่าเปื่อยของรากไม้ แทบจะไม่เห็นร่องรอยของสัตว์เคลื่อนไหวเลย ในหุบเขานี้เงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงกิ่งไม้แห้งกรอบใต้ฝ่าเท้าเท่านั้น