บทที่ 1254 ฝูงแมลงพิษ

มนุษย์ป่าตัวเมียส่งเสียงร้องในลำคออย่างเร่งเร้าพลางออกท่าทางด้วยความวิตกกังวลไปยังมนุษย์ป่าตัวผู้ทั้งสอง นิ้วของมันชี้ลงที่พื้นดินก่อนจะชี้ไปยังทิศทางที่เสียงหึ่งๆ ดังแว่วมาจากที่ไกลๆ

มนุษย์ป่าตัวผู้ทั้งสองเข้าใจความหมายในทันที พวกมันส่งเสียงร้องตอบรับในลำคออย่างหนักแน่น ประหนึ่งทหารที่ได้รับคำสั่งทัพ

นิ้วมือที่แข็งแกร่งและหนาประดุจรากไม้โบราณของพวกมันปักลงในผืนดินที่อ่อนนุ่มและชื้นแฉะ ก่อนจะเริ่มขุดดินอย่างรุนแรงด้วยความเร็วสูงจนมองเห็นเป็นภาพติดตา

ดินถูกพลิกขึ้นราวกับถูกไถด้วยคราดคมๆ เพียงชั่วลมหายใจไม่กี่ครั้ง หลุมลึกที่กว้างพอสำหรับคนสามคนก็ถูกขุดขึ้นมาสำเร็จ

จากนั้นมนุษย์ป่าทั้งสามก็กระโจนลงไปในหลุม แล้วใช้ดินกลบฝังร่างของพวกมันเอง