บทที่ 1278 ถึงคราวฉันแล้ว

"นี่มันบ้านของฉันนะ!"

"จานใบนั้นมันตามมาถึงในบ้านฉันได้ยังไง"

"ถึงคราวฉันแล้ว!"

"คืนนี้ต้องเป็นคราวของฉันแน่ๆ..."

หวังเยี่ยนเยี่ยนโอบกอดศีรษะตัวเองด้วยความหวาดกลัว น้ำตาไหลพรากไม่หยุด