บทที่ 1279 ร่างที่สอง

ภายในห้องแสงไฟสว่างดับสลับกันไปมา อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นเปรี้ยวที่น่าสะอิดสะเอียน หวังเยี่ยนเยี่ยนถูกแส้หวายของหูจื่อรัดไว้แน่น ร่างกายของเธอราวกับผักกาดดองที่ถูกแรงมหาศาลที่มองไม่เห็นบีบอัด จนมีน้ำเมือกสีเหลืองที่มีกลิ่นเหม็นรุนแรงซึมและไหลออกมาจากรูขุมขนของเธออย่างต่อเนื่อง

ใต้ฝ่าเท้าของเธอเริ่มมีของเหลวที่น่าขนลุกไหลนองรวมกันเป็นกองใหญ่

"ปล่อย! ปล่อยฉันนะ!" ร่างกายของเธอสั่นกระตุก เสียงที่เปล่งออกมาไม่ใช่เสียงของหวังเยี่ยนเยี่ยน แต่เป็นเสียงที่ถูกเค้นออกมาจากก้นบึ้งของลำคอ แววตาเต็มไปด้วยความอาฆาตและโกรธแค้น

"เยี่ยนเยี่ยน! ลูกสาวของแม่..." พ่อแม่ของหวังเยี่ยนเยี่ยนใจจะขาด อยากจะเข้าไปช่วยแต่ก็ถูกท่าทางที่น่าสยดสยองของลูกสาวทำให้หวาดกลัว

สภาพของลูกสาวในตอนนี้ช่างดูแปลกตาเหลือเกิน ราวกับเป็นคนละคน แต่ไม่สิ... ไม่ใช่คนแล้ว