บทที่ 129 พิธีตีคนพาล

จู่ๆ หวงจวิ้นคุนก็เปลี่ยนท่าทีมากระตือรือร้นแบบนี้

ลู่เฟยอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเขาด้วยสายตาจับผิด

"พูดอะไรของนาย? ที่บอกว่าจะยอมหกสูงกินขี้อะไรนั่นน่ะเหรอ?"

"โธ่เอ๊ย นั่นก็แค่พูดเล่นขำๆ น่า อย่าเก็บไปคิดเป็นจริงเป็นจังเลย" หวงจวิ้นคุนยิ้มแห้งๆ

"ไม่เป็นไรหรอก ถึงรสนิยมของนายจะแปลกไปสักหน่อย แต่ในฐานะเพื่อนร่วมชั้น ฉันก็จะเคารพการตัดสินใจของนายนะ"