บทที่ 1311 สัตว์ประหลาดร่างเปลวง

แสงไฟผีสีน้ำเงินเขียวของภูตผีชุดแดง ส่องสว่างไปทั่วบริเวณมุมหนึ่งของห้องกรรมฐาน

ปีศาจพระยืนนิ่งเงียบงันอยู่ตรงมุมกำแพง จีวรที่เปื้อนคราบเลือดส่งกลิ่นเหม็นเน่ารุนแรง กรงเล็บที่ปกคลุมด้วยขนสีแดงหนาเตอะนั้นกว้างใหญ่และหนาหนัก ข้อนิ้วปูดโปนอย่างน่าเกรงขาม

เล็บสีดำสนิทโค้งงอราวกับตะขอ ภายในซอกเล็บมีเศษเนื้อสีแดงเข้มติดอยู่เต็มไปหมด พอจะจินตนาการได้เลยว่า เพียงแค่กรงเล็บนั้นตวัดเบาๆ ก็สามารถกรีดหนังศีรษะของมนุษย์ให้เปิดออก และดูดกินสมองจนหมดสิ้นได้อย่างง่ายดาย

ลู่เฟยและขู่เต็งจ้องมองปีศาจตนนี้ด้วยความระแวดระวัง เตรียมพร้อมรับมือเต็มที่ ภูตผีชุดแดงและภูตผีชุดฟ้าลอยอยู่ขนาบข้างพวกเขา

ไม่รู้ว่าปีศาจตนนี้กินคนไปแล้วกี่คน ไอปีศาจบนตัวมันจึงหนักหน่วงถึงเพียงนี้