บทที่ 1353 ลมฝนไม่เป็นใจ

พอได้ยินลู่เฟยถามแบบนี้ เถ้าแก่เนี้ยก็ถลึงตาใส่สามีอย่างตำหนิทันที

จากนั้นก็ฝืนยิ้ม แล้วรีบพูดแก้ต่างว่า "ก็ตกมาได้สักพักแล้วล่ะ อีกวันสองวันก็คงหยุดตกแล้วมั้ง ยังไงพวกคุณก็อุตส่าห์เดินทางมาตั้งไกลแล้ว ก็พักผ่อนให้สบายใจเถอะ ค่าที่พักของฉันก็ไม่แพงหรอก พวกคุณก็อยู่เที่ยวต่ออีกสักสองวันสิ"

"พวกเราอยู่เที่ยวต่ออีกสองวันแน่ เถ้าแก่เนี้ยวางใจเถอะ แต่ว่า ที่นี่ฝนตกบ่อยแบบนี้ตลอดเลยเหรอ? ถ้าพวกเราอยากจะออกไปเที่ยวทะเล แบบนี้ก็ไม่สะดวกน่ะสิ" ลู่เฟยหัวเราะ

พอได้ยินลู่เฟยพูดแบบนี้ สีหน้าของเถ้าแก่เนี้ยก็ผ่อนคลายลงทันที ถอนหายใจแล้วพูดว่า "ความจริงก็ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ก่อนหน้านี้ดินฟ้าอากาศก็เป็นปกติดี เพิ่งจะมามีฝนตกชุกเอาช่วงสองปีมานี้นี่แหละ พวกเขาต่างก็โทษว่าเป็นเพราะนายทุนพัฒนาเมืองท่องเที่ยวมาขุดทำลายฮวงจุ้ยจนเสียหมด... ช่างเถอะๆ ไม่พูดเรื่องนี้ดีกว่า"

เถ้าแก่เนี้ยโบกมือ