บทที่ 140 ฆาตกรตัวจริง

ใบหน้าอาบไปด้วยเลือดและเหงื่อเย็น หม่าเหลาสานตัวสั่นงันงก ของเหลวสีเหลืองขุ่นสายหนึ่งค่อยๆ ไหลรินออกมาจากหว่างขา

"ให้ตายสิ! หม่าเหลาสาน แกนี่มันไม่ได้เรื่องเลยนะ แค่นี้ก็ตกใจจนฉี่ราดแล้ว!"

หู่จึส่ายหน้าด้วยความรังเกียจ ถอยห่างจากเขาไปไกลลิบในทันที

พี่เหลียงมองไปทางลู่เฟยด้วยความตึงเครียด

"ลู่เฟย ไอชั่วร้ายบนมีดเล่มนี้สลายไปหรือยัง?"