บทที่ 1402 กุมารแบกทอง

"แง แง แง——"

เสียงเด็กร้องไห้โหยหวนแหลมบาดหูแทบจะทิ่มแทงเยื่อแก้วหูให้ทะลุ ราวกับมีทารกนับไม่ถ้วนเบียดเสียดกันร้องไห้ระงมอยู่ข้างหู ชวนให้ขนลุกขนพอง

จางต้าเฉิงตกใจจนขนหัวลุกชัน ใช้ทั้งมือและเท้าตะเกียกตะกายถอยหลังอย่างสุดชีวิต

"ถะ... เถ้าแก่ลู่ นี่มันเรื่องอะไรกัน? ของที่อยู่ข้างในนั่นมันคืออะไรกันแน่?"

ถึงแม้ใบหน้าของเขาจะดำปิ๊ดปี๋ราวกับก้นหม้อ แต่ก็ยังมองออกว่าตอนนี้เขาหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด