บทที่ 1451 ราชาผีหน้าเงิน

ลู่เฟยค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเช่นกัน

พวกเขาถูกราชาผีพบตัวแล้ว การซ่อนตัวจึงไร้ความหมาย ไม่ว่าจะนั่งยองๆ หรือยืนก็มีค่าเท่ากัน

"เจ๊หง จะเสี่ยงยังไงล่ะ?"

"เถ้าแก่ลู่น้อย ราชาผีคนนี้เห็นแก่ผลประโยชน์และหน้าเงินมาก ได้ยินมาว่าใครให้ราคาสูงเขาก็จะช่วยคนนั้น ในเมื่อถูกเจอตัวแล้ว ก็สู้ไปประชันความรวยกับนังปีศาจนั่นเลยดีกว่า!" เจ๊หงกัดฟันกรอด

"ตกลง! เอาตามที่เจ๊หงว่าเลย" ลู่เฟยพยักหน้า