บทที่ 1471 สัญลักษณ์มือสากลแห่งมิตรภาพ

แสงเทียนส่องประกายสีเหลืองสลัววูบวาบอยู่ภายในห้องลับ

ลู่เฟยดึงหูจื่อไปกระซิบกระซาบกันอยู่ที่มุมกำแพงอันมืดสลัว

"หูจื่อ จะจัดการกับไอ้ตัวน่าสะอิดสะเอียนอย่างฉาไช เพื่อทวงคืนความแค้นให้ผีชุดแดงและตัวมงคลสมรสได้หรือไม่ ก็ต้องพึ่งนายแล้วล่ะ" ลู่เฟยตบไหล่หูจื่ออย่างแรง

"เถ้าแก่ ฉันไม่ใช่ก๊อกน้ำนะ จะให้ปล่อยตอนไหนก็ปล่อยได้เลยซะที่ไหนล่ะ... อีกอย่าง..." หูจื่อมีสีหน้าลำบากใจ หันไปมองเจ๊หงและปานีด้วยท่าทางบิดไปบิดมา "ยังมีสุภาพสตรีอยู่ตรงนี้ตั้งสองคน น่าอายจะตายไป..."

"เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ นายยังมีกะจิตกะใจมามัวอายอยู่อีกเหรอ?"