บทที่ 1472 น้ำพิฆาตมารพลังหยางสุดยอดไร้เทียมทาน

แสงเทียนในห้องลับถูกลมหยินพัดจนดับวูบลงทั้งหมด

เหลือเพียงบาตรงาช้างและตะเกียงต่ออายุที่ยังคงส่องแสงสีเหลืองสลัวอย่างเด็ดเดี่ยว พยายามปกป้องคุ้มครองทุกคนที่อยู่ท่ามกลางแสงสว่างนั้นอย่างยากลำบาก

โครม โครม โครม!

มือผีขนาดยักษ์ของฉาไชที่หลอมรวมจากหัวผีทั้งห้าแผ่กลิ่นอายชั่วร้ายอันน่าสะพรึงกลัวออกมาราวกับกรงเล็บมารจากขุมนรก มันอาละวาดอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในห้องลับ!

ท่ามกลางการโจมตีอันบ้าคลั่ง ลู่เฟยอาศัยจังหวะช่องโหว่พลิกตัวหลบหลีกไปมา พร้อมกับปล่อยสายฟ้าหยินออกไปสกัดกั้นเป็นระยะ