บทที่ 1512 ค่ายกลสิบสองล็อกสวรรค์

ลู่เฟยปะปนอยู่รั้งท้ายกลุ่มคน สามารถเก็บซ่อนกลิ่นอาย ราวกับเป็นเพียงฉากหลังที่ไม่มีใครสังเกตเห็น

คนของสมาคมใหญ่ แม้จะหันหลังให้ผู้คน ก็ยังแผ่กลิ่นอายที่ไม่ธรรมดาออกมา

ทุกคนต่างพิจารณาทั้งสามคนด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"เฉียนคุนจื่อขอคารวะท่านปรมาจารย์หยวนเฉิน ผู้อาวุโสเซียนกระบี่ และนักพรตฉินอิน! สมาคมเมืองอวิ๋นเฉิง... ตลอดจนสมาคมเมืองเจียงเฉิง มาเพื่อให้การสนับสนุน!"

เฉียนคุนจื่อก้าวเท้ายาวๆ ไปข้างหน้า ทำความเคารพทั้งสามคนด้วยความนอบน้อมอย่างหาที่สุดไม่ได้