บทที่ 1513 ราชาผีคร่าวิญญาณ

"พวกนายแม้แต่เรื่องนี้ก็ยังไม่รู้ แล้วยังกล้าวิ่งมาที่นี่อีกเหรอ?"

เถาสานทงมองลู่เฟยด้วยสายตาที่พูดไม่ออก

สมกับเป็นพวกคนหนุ่มสาวจริงๆ

สมองไม่คิดอะไรเลย พอเลือดลมสูบฉีดก็วิ่งแจ้นมา ไม่รู้เลยว่าเรื่องนี้มันอันตรายแค่ไหน

"พวกเราจะไปหูตากว้างไกลประสบการณ์โชกโชนเหมือนพี่ชายได้ยังไงกัน สมาคมจัดแจงภารกิจมา พวกเราก็เลยมา" ลู่เฟยมองเถาสานทงพร้อมกับหัวเราะฮ่าๆ ประสานมือคารวะเขา "ถ้าพี่ชายรู้ ก็ช่วยเล่าให้พวกรุ่นน้องอย่างเราฟังหน่อยเถอะ อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่รู้อะไรเลยแล้วกลายเป็นตัวถ่วงของพี่ชาย จริงไหม?"