บทที่ 1593 ศิษย์ทรยศ!!!

จิตวิญญาณทั้งหมดของอู๋เจียนจื่อร่วงหล่นลงมา

เทพมารแดนใต้ฉวยโอกาสกระโจนขึ้นไปราวกับสุนัขหิวโซแย่งเศษอาหาร กัดกระชากและกลืนกินเศษเสี้ยววิญญาณเหล่านั้นทีละดวงๆ

ส่วนยันต์อักขระที่ยังไม่ทันเป็นรูปเป็นร่างเหล่านั้น ก็สลายกลายเป็นผุยผงปลิวไปตามสายลม

"อ๊าก..."

สิ้นเสียงร้องโหยหวนอันน่าเวทนา