บทที่ 1594 พู่กันร้อยฝันร้าย

"อาจารย์..."

อู๋เจียนจื่อร้องโหยหวนเสียงหลง ถูกร่างที่ถักทอจากเส้นผมสีดำหลอกหลอนจนวิญญาณแตกซ่าน

จบสิ้นกันไปอย่างสมบูรณ์

หนูผู้น่าสงสารตัวนั้นกระอักเลือดสดๆ ออกมา แล้วล้มตายอยู่ในกรง

พู่กันด้ามหนึ่งร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังแปะ