บทที่ 1600 ทำให้พวกผมทองต้องขายหน้าจริงๆ

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของลู่เฟย ติงเป่าหยวนก็ชะงักอึ้งไปพักใหญ่

"ทำไมล่ะพี่ลู่เฟย? พี่ยังคิดว่าพวกเธอเป็นพวกต้มตุ๋นอยู่อีกเหรอ? ไม่หรอก เมียฉันไม่ใช่คนแบบนั้นจริงๆ แม่ยายฉันก็ทำไปเพราะหวังดีกับเมียฉันทั้งนั้น ใครบ้างไม่อยากให้ลูกตัวเองมีหลักประกันในอนาคตเยอะๆ..."

"เป่าหยวน ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น พวกเธอจะเป็นพวกลอกลวงหรือไม่ งานแต่งของนายก็ไม่มีทางเกิดขึ้นอยู่ดี" ลู่เฟยยังคงเลือกที่จะพูดความจริง

"ทำไมล่ะ?" ติงเป่าหยวนไม่อยากจะเชื่อ "ฉันไม่ได้มีดวงโดดเดี่ยวนะ ตอนเด็กๆ ปู่เคยดูดวงให้ฉันแล้ว ฉันมีดวงเนื้อคู่ ไม่มีทางต้องอยู่โดดเดี่ยวไปจนแก่ตายหรอก!"

"ก็ไม่ใช่เพราะเรื่องนั้นหรอก" ลู่เฟยส่ายหน้า "นายแค่ไปไม่รอดกับแฟนคนปัจจุบันเท่านั้นเอง"