บทที่ 1601 นายไม่เข้าใจหรอก นี่แหละที่เรียกว่าความรัก

"คุณชายเฉิน คุณก็รู้นี่นา ว่าจูจูบ้านเราทั้งยังสาวทั้งสวย แถมยังเรียนจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง จะมีคนมาตามจีบบ้างก็เป็นเรื่องปกติ"

"แต่จูจูของเรารักนวลสงวนตัว ไม่เคยคบค้าสมาคมกับพวกอันธพาลแบบนี้หรอกนะ มีแต่เขานั่นแหละที่หน้าด้านตามตื๊อไม่เลิก"

"คุณชายเฉินอย่าเข้าใจผิดไปเลยนะ"

แม่ยายยืนขวางอยู่ระหว่างติงเป่าหยวนกับหวังจูจูลูกสาวของเธอ ราวกับภูเขาใหญ่ที่ยากจะก้าวข้าม

สายตาที่เธอมองติงเป่าหยวนนั้นเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์อย่างที่สุด ราวกับกลัวว่าชายหนุ่มท่าทางคงแก่เรียนที่ชื่อคุณชายเฉินคนนั้นจะเข้าใจผิด