บทที่ 1670 กับดักที่ไม่มีวันพลาด

"เถ้าแก่น้อย นายดูสิ สะพานแขวนนี่แข็งแรงทนทานมาก ไม่เห็นต้องกังวลอะไรเลย"

    โก่วหยาจางยืนอยู่ตรงปลายสะพานแขวนอีกฝั่งหนึ่ง โบกมือให้ลู่เฟยอย่างสุดแรง

"หูจื่อ เดี๋ยวฉันข้ามไปลองดูก่อน ถ้าไม่มีปัญหาอะไรนายกับติงเป่าหยวนค่อยตามมา จำไว้ ทยอยข้ามมาทีละคน อย่าใจร้อนจนทำให้สะพานรับน้ำหนักมากเกินไป"

    ลู่เฟยกำชับประโยคหนึ่ง ก่อนจะจับเชือกแล้วก้าวขึ้นไปบนสะพานแขวน

สะพานแขวนอันเก่าแก่แกว่งไกวส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ลมภูเขาอันหนาวเหน็บพัดโชยทะลวงเข้าไปในขากางเกงของลู่เฟย