บทที่ 1687 แกโปรยเงินงั้นเหรอ

ฝูงอีกาแผ่ซ่านไอหยินอันชั่วร้ายออกมาอย่างรุนแรง มืดฟ้ามัวดินราวกับเมฆดำทะมึนที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ดวงตาสีทองแดงเหล่านั้นทอประกายเย็นเยียบชวนขนลุกท่ามกลางความมืดมิด

"พวกเธอถอยไป ถอยออกไปให้ห่าง!"

ลู่เฟยตวาดเสียงต่ำสั่งเด็กสาวทั้งสองคนที่อยู่ด้านหลัง

"มาเร็ว เถ้าแก่ของฉันจะแผลงฤทธิ์แล้ว!" หูจื่อจูงมือเด็กสาวทั้งสองคนซ้ายขวา พาพวกเธอไปหลบอยู่ด้านหลังชุดแดง