บทที่ 1688 ที่แท้ก็คือกับดัก

เงาร่างสีแดงเข้มยืนนิ่งอยู่เบื้องหลังแม่มดอีกาดำ

ชายกระโปรงสีแดงปลิวไสวเบาๆ กลิ่นอายอันหนาวเหน็บและทรงพลังปกคลุมร่างของแม่มดเอาไว้จนมิด

"ที่แท้ผีร้ายตนนี้ก็เป็นแผนการของแก..."

รอยยิ้มของแม่มดแข็งค้าง ร่างกายแข็งทื่อ

ตอนนี้เธอถึงเพิ่งจะเข้าใจ ว่าทุกสิ่งทุกอย่างในคืนนี้ล้วนเป็นกับดักที่ชายหนุ่มคนนี้วางเอาไว้