บทที่ 1689 เกือบหลงกล

ไพ่สีทองหม่นวาดเป็นเส้นโค้งอันคมกริบกลางอากาศยามค่ำคืน พุ่งเข้าหาลู่เฟยเสียงดังขวับๆ

    จะงอยปากนกอันแหลมคมมุดออกมาจากไพ่ พุ่งเข้าจิกดวงตาของลู่เฟยอย่างดุร้าย

ลู่เฟยตวัดท่อนไม้พุทราขึ้นทันที

    ทว่าไพ่เหล่านั้นกลับไม่เกรงกลัวการทุบตีด้วยไม้พุทรา ซ้ำยังก่อเกิดพลังงานแปลกประหลาดสายหนึ่ง ดีดสะท้อนไม้พุทรากลับมาเสียอีก

ลู่เฟยอัดพลังเวทลงไป กระตุ้นพลังสายฟ้าฟาดในทันที