บทที่ 1690 ป๋อเจวี๋ยตาสีน้ำเงิน

เมื่อมองดูเงาผีสีขาวซีดในมือของชุดแดงที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับแม่มด แล้วนึกย้อนไปถึงภาพการตายของแม่มดที่ง่ายดายเกินไปเมื่อครู่นี้ ลู่เฟยก็พลันเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดในทันที

แกล้งตาย!

เมื่อครู่นี้แม่มดแกล้งตาย

เงาผีตนนี้ต่างหากที่น่าจะเป็นร่างต้นของแม่มด หล่อนคิดจะอาศัยการแกล้งตายเพื่อลอกคราบหนีเอาตัวรอด จากนั้นก็แอบสะกดรอยตามเด็กสาวทั้งสองคนไป เพื่อหาโอกาสลงมืออีกครั้ง

"อันตรายจริงๆ! โชคดีที่ชุดแดงไม่ใช่ผีร้ายธรรมดา ต่อให้เป็นเพียงเงาจางๆ ก็ยังสามารถรับรู้ได้"