บทที่ 1694 สวมรองเท้าคู่จิ๋วในความฝัน

คุณชายโอวชะงักไปเล็กน้อย สูดลมหายใจเข้าลึก ราวกับว่าทำแบบนี้ถึงจะมีความกล้าพอที่จะเล่าตอนจบของเรื่องนี้ออกมา

"ช่างทำรองเท้าหนุ่มถูกฝูงหมาจรจัดรุมกัดจนตายทั้งเป็นอยู่หน้าหลุมศพของหญิงสาว เลือดสาดกระเซ็นจนย้อมหัวหลุมศพเป็นสีแดงฉาน"

"หนุ่มสาวคู่นี้ จนตายก็ยังไม่ได้อยู่ด้วยกัน!"

หลังจากฟังเรื่องราวของรองเท้าบัวผุดทุกก้าวสีน้ำเงินจบ ทุกคนต่างก็ตกอยู่ในความเงียบไปครู่หนึ่ง

"เพราะงั้นถึงได้บอกไง ว่าสังคมยุคนี้ยังดีกว่า สังคมศักดินายุคเก่าน่ะมันกินคนชัดๆ" หลิวฟู่กุ้ยทอดถอนใจ