บทที่ 1730 กลิ่นอายคนเป็น

หู่จื่อออกไปคราวนี้ กว่าจะกลับมาก็ตกเย็นแล้ว

พอเดินเข้าประตูมา เขาก็ดื่มน้ำร้อนอึกใหญ่เข้าไปก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นก็เช็ดปาก ดวงตาสาดประกาย

"เถ้าแก่ สืบมาเรียบร้อยแล้ว หูจินหนิวคนนั้นมีชื่อเสียงในย่านถนนขายของชำไม่เบาเลย แต่ไม่ใช่ชื่อเสียงในทางที่ดีนักหรอกนะ!"

หู่จื่อแค่นเสียงอย่างดูแคลน บนตัวเต็มไปด้วยกลิ่นบุหรี่

เพื่อสืบข่าว เขาต้องแจกบุหรี่ไปไม่น้อย ตัวเขาเองก็พลอยสูบตามไปด้วยเยอะเหมือนกัน จนคอแทบจะพ่นควันได้อยู่แล้ว