บทที่ 1742 หัวใจนิทราที่หายไป

"ไม่เห็นจะดีตรงไหนเลย"

ลู่เฟยยกถ้วยชาขึ้นมาจิบอย่างเชื่องช้า

"แค่เป็นคนนำทางก็คิดจะแบ่งตั้งครึ่งหนึ่ง แกฝันหวานอะไรอยู่"

รอยยิ้มบนใบหน้าของหูจินหนิวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบพูดต่อ "เถ้าแก่น้อยลู่ จะพูดแบบนั้นก็ไม่ได้นะ ในวงการของพวกเรา ข่าวสารไม่ใช่อะไรที่มีค่าที่สุดหรือไง ต่อให้คุณจะเก่งกาจแค่ไหน แต่ถ้าไม่มีคนนำทาง มันก็เปล่าประโยชน์ไม่ใช่หรือ"

"ถ้าอย่างนั้นแกก็ไปเองสิ ฮุบไว้คนเดียวไม่ดีกว่าหรือ"