บทที่ 1744 ปีศาจค้างคาวตัวเมียนอนไม่หลับ

"อะ อะไรนะ ปีศาจค้างคาวตัวเมีย แถมยังนอนไม่หลับ..."

ว่านชุนฮุยฟังแล้วก็อึ้งไป รู้สึกว่าสมองกลับมาตื้อตันอีกครั้ง

ลู่เฟยและเย่ปิงอดไม่ได้ที่จะหันมาสบตากัน

ล้วนมองเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความเวทนาคนปัญญาอ่อนจากดวงตาของอีกฝ่าย

"เถ้าแก่ พวกเราล้วนเคยได้กลิ่นหอมของทับทิมนั่นมาแล้ว ตอนนั้นฉันแทบจะกรนออกมาเลยนะ เถ้าแก่ว่าฉันทายถูกไหมล่ะ"