บทที่ 1766 สหายเก่าของเจ้าแม่เข็มทอง

ลู่เฟยและหู่จื่อถึงกับอึ้งเมื่อเห็นท่าทางมั่นใจเกินร้อยของจิงเจี้ยน

"อาเจี้ยน นายตามเถ้าแก่ของฉันทำงานได้เงินไปตั้งเยอะแยะ เอาไปทำอะไรหมดล่ะ ทำไมถึงได้ไม่มีแม้แต่เงินค่าจิบชาล่ะ" หู่จื่อเอ่ยถามเสียงดัง

"บริจาคไปครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งก็ให้พ่อแม่ไป ฉันเหลือเก็บไว้กับตัวไม่เท่าไหร่หรอก ช่วงที่เก็บตัวฝึกตนก็ไม่ได้ทำงานอะไรด้วย เพราะงั้นก็เลย... ขัดสนเงินทองนิดหน่อยน่ะ ที่ร้านของพี่หงค่าชาไม่ใช่ถูกๆ เลยนะ" จิงเจี้ยนเกาหัว ตอบด้วยความเขินอายเล็กน้อย

ลู่เฟยส่ายหน้าอย่างยอมใจ "เอาแบบนี้แล้วกัน นายไปที่โรงน้ำชาสามรสได้เลย แล้วลงบัญชีฉันไว้"

"ได้เลย ถือว่าฉันติดหนี้นายนะ ลงบัญชีไว้ก่อน! ถ้าฉันมีเงินเมื่อไหร่ จะรีบเอามาคืนนายแน่นอน!"