บทที่ 1789 วานรเฒ่าในถ้ำ

ภายในศาลเจ้าเล็ก สภาพเละเทะไปหมด

ผนังหินและพื้นดินเต็มไปด้วยรอยกรงเล็บลึก และคราบเลือดแห้งกรังที่สาดกระเซ็นไปทั่ว

โต๊ะเก้าอี้ล้มระเนระนาด เบาะรองนั่งสำหรับทำสมาธิถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ที่นี่ราวกับเพิ่งเกิดการต่อสู้ที่ดุเดือด หรืออาจจะถึงขั้นนองเลือดเลยก็ว่าได้

คราบเลือดเหล่านั้นเรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง