บทที่ 1790 ถ้ำพันโพรง

"อะไรนะ!"

วานรเฒ่าฟังคำพูดของลู่เฟยจบ ดวงตาที่แก่ชราก็เบิกกว้าง เผยให้เห็นสีหน้าประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

"ในภูเขาเกิดภัยพิบัติเช่นนี้ขึ้นตั้งแต่เมื่อใดกัน ปีศาจตนใดเป็นผู้กระทำ ช่างกล้าทำร้ายเด็กน้อยผู้บริสุทธิ์ได้ลงคอ!"

"ท่านเซียนเฒ่าบำเพ็ญเพียรอยู่ในภูเขา ไม่ทราบเรื่องนี้เลยเหรอครับ" ลู่เฟยสังเกตสีหน้าของวานรเฒ่า ท่าทางประหลาดใจนี้ดูไม่เหมือนเสแสร้งแกล้งทำเลยจริงๆ

เขาจึงเล่าต่อไปว่า "ได้ยินมาว่าปีศาจตนนั่น มักจะออกมาอาละวาดในคืนพระจันทร์เต็มดวง พวกเรายังไม่เคยเห็นหน้าค่าตามันหรอก ครั้งนี้ก็แค่รับคำขอร้องจากสหายไป๋เหมย ให้มาปราบปีศาจตนนี้น่ะครับ"