บทที่ 179 สุสานผีพนัน

"ไอ้หนูตระกูลลู่ ข้าเอง!"
"อย่ามัวแต่ยืนดูสิ รีบมาช่วยข้าที!"

เจี่ยป้านเซียนวิ่งโซซัดโซเซมาตามพงหญ้ารกชัฏ พลางวิ่งพลางตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ

"เถ้าแก่ นั่นใช่คนที่คุณรออยู่หรือเปล่าครับ?" หู่จึส่องไฟฉายไปทางนั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น ภายใต้แสงไฟ ใบหน้าของเจี่ยป้านเซียนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ด้านหลังมีดวงตาสีเขียวคู่หนึ่งที่ดูน่าสะพรึงกลัวไล่ตามมาติดๆ

"เขานั่นแหละ" ลู่เฟยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็วิ่งเข้าไปหา พร้อมกับขว้างยันต์อักษรปราบผีสองใบเข้าใส่ดวงตาสีเขียวคู่นั้น

เอ๋ง!