บทที่ 1805 เข้าสู่มารในใจ

"มารในใจ... เกิดขึ้นได้อย่างไรกัน"

หยวนไป๋เหมยอ่อนแรงจนแทบไม่มีเรี่ยวแรงเหลือแม้แต่น้อย แต่ก็ยังพยายามขบคิด สุดท้ายก็ทำได้เพียงส่ายหน้าอย่างมึนงง

"อาจารย์ของข้าใจกว้างมาโดยตลอด... หากไม่ใช่เพราะเหตุการณ์ครั้งนี้ ข้าก็ไม่รู้จริงๆ... ว่าท่านยังมีมารในใจซ่อนอยู่ด้วย"

หากไม่ใช่เพราะท่านเจ้าที่ใช้พลังแห่งผืนแผ่นดินปกป้องเอาไว้ เขาคงตายไปนานแล้ว ตอนนี้แค่จะลืมตายังยากลำบาก ต้องอาศัยลมหายใจเฮือกสุดท้ายประคับประคองชีวิตไว้เท่านั้น

"ถ้างั้นเจ้านึกดูใหม่อีกทีสิ อาจารย์ของเจ้าเคยมีเรื่องบาดหมางอะไรกับเด็กๆ บ้างหรือเปล่า" ลู่เฟยถามขึ้นอีกครั้ง