บทที่ 1806 วานรน้อยวัยเยาว์

"พาเขาไปด้วยมีประโยชน์งั้นหรือ"

ท่านเจ้าที่มองดูดวงตาที่อ่อนแรงแต่เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่นของหยวนไป๋เหมย ครุ่นคิดคำพูดของลู่เฟยอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่

"ช่างเถอะ ความผูกพันระหว่างอาจารย์กับศิษย์ บางทีอาจช่วยให้ตามหามารในใจของวานรเฒ่าได้ดีขึ้นก็ได้"

เขาไม่คิดจะทัดทานอีกต่อไป

หากแต่กล่าวตักเตือนด้วยความจริงจัง